Cesar Pavese'ye dair...

hsulker

çok ince bir devetüyü fırçasıyla çizilenler...
Katılım
26 May 2008
#1
merhaba...
yoğun bir iş temposu...çalışmanın mekanizması bu olmalı...çalışmak çalışmak..tanımlamak ve yazmak bile sıkıcı...neden çalışmak..ötesi meçgul..adını koyamadığım pek çok soru var kafamda. cevap bulur muyum bunlara..bilmiyorum..belki de bulmak istemediğim için açığa çıkaramıyorum soruları..bu sorular bilmediğim bir çemberin etrafında döndürüyor beni.. yörüngemi kaybetme korkusu her zaman endişelendirmiştir. kimi zaman bu doğrultuda hareket ettiğim olmuştur...bu duygular içindeyken bir an aklıma Cesare Pavese düştü .yörüngesini kaybetmiş bir şair ve jurnal'ci...korkarak okumuştum günlüklerini..ben de Pavese'nin akibetine düşermiyim diye nasıl da günlerce acı çekmiştim kulemde...kör bir bıcak gibi saplandı şuuruma.. ah pavese...dünya artık sizin canınıza kıyacak kadar eğrelti değil...

yazmak...varlığın kanıtı..hem şimdi hem sonra...varlık ve yokluk gibi...hiçlik kavramı...adımlarımı bir türlü atamadığım hiçlik...halbuki o kadar yakınım ki...adem olduğum için yakınım...adım atsam içbükeyliği çözebilir miydim? hiçlik...uzun bir uğraşım sonrası barıştığım ve inandığım nosyon...pavesey'le örtüşen bir dizi tanım...bir otel odasında hiçliğini kendine siper edip intihara koşan çılgın çocuk...hala buz gibiyim... neden bu insanlar kendilerini uçurumun kenarına sürekler...o kadar çok örnekleri var ki...türk edebiyatı bile intihar edecek eylemcilerini kendi içinde üretmişken...celal nuri hala arafat'ta beklemekte...cezmi ertuğrul kifayetsizliklerin kurbanı...biliriz duvardaki soluk yüzleri...her sabah aynı gözlerle bakarlar ufkun ötesine..platon'nun mağarasından daha gerçekci... ölüm takipçileri...inananlar rahat..korku yok...arafta kalmak yok...
pavese uzun soluklu bir şairmiş...ama kısacık süren bir yaşam..torino sokalarında adımlarını duyar gibiyim...ölüm hangimizin gözüyle bizlere selam verip geçer...

Ölüm gelecek ve senin gözlerinle bakacak -
sabahtan akşama dek, uykusuz,
sağır, eski bir pişmanlık
ya da anlamsız bir ayıp gibi
ardını bırakmayan bu ölüm.
Bir boş söz, bir kesik çığlık,
bir sessizlik olacak gözlerin:
Böyle görünür her sabah
yalnız senin üzerinde
kıvrımlar yansıtırken aynada.
Hangi gün, ey sevgili umut,
bizler de öğreneceğiz senin
yaşam olduğunu, hiçlik olduğunu.

Herkese bir bakışı var ölümün.
Ölüm gelecek ve senin gözlerinle bakacak.
Bir ayıba son verir gibi olacak,
belirmesini görür gibi
aynada ölü bir yüzün,
dinler gibi dudakları kapalı bir ağzı.
O derin burgaca ineceğiz sessizce.
artık demir alma günü...kalemim daha ne kadar bana katlanır...rengi solmuş ve güdük...
 
Katılım
20 Haz 2018
#2
Ynt: Cesar Pavese'ye dair...

Kitapları dost edinenlerin Tezer Özlü 'nun eserlerinde rastladığı isim "Cesar Pavese".
Tezer Özlü 'nün izini sürdüğü ve onda iz bıraktığı güçlü kalemlerden.
Pavese ye intihar eden yazarlar arasında denk gelmiştim.Yazarin intihar ettiği otel odasıni seneler sonra Tezer Özlü kiralayıp kalmıştır.

"Kendimi yalnız bırakmamak için bütün gece aynanın karşısında oturdum" diyecek kadar yalnız bir adam.
 
Katılım
6 Ara 2014
#3
Ynt: Cesar Pavese'ye dair...

Evde bir bekleyeni olsaydı yine yazar mıydı acaba yoksa " ilanı aşk ilanı harptır " deyip kılıç kalkan mı kuşanırdı ?
 

Konuyu şu anda okuyanlar : (Users: 1, Guests: 0)

Giriş yap