Halit Özdüzen'den...

Katılım
27 Tem 2006
#61
Her akşam güneşin bakır rengi denize düşerken
Rıhtıma gelirdi o kadın
Ta akşam karanlığına kadar
Uzun uzun denizi ve batan güneşi solurdu
Gençti, dinçti, güzeldi
Fakat omuzları çökmüştü nedense…
Gözündeki ümidi
güneş daha da parlatıp
kıpkızıl bir renge boyardı…
Birkaç yıl sonra rıhtıma uğradığımda
o kadın yine oradaydı
çiviyle çakılmış gibi
iskelede duruyordu
üzerinde yosun rengi bir manto
Ve sonbaharın hüznü çökmüştü gözlerine
Omuzları sanki " artık bu yükü taşıyamam " diyordu
Bir batan güneşe, bir de ufukta ki sonsuzluğa
Daldı gitti bir süre….
Karanlık inmeye başlayınca rıhtıma
Ansızın neden bilmem
Hızla çıkarınca mantosunu ,
Denize atacak sandım !
Sonra onu iskele demirlerine asıp
Bir yükten kurtulma kararlılığı ile
öyle dik, öyle mağrur
her şeye boş vermişcesine
iskeleyi salladı ayak sesleriyle
Geçmişten geleceğe koşar gibi
Hızla uzaklaştı rıhtımdan
Martılar dalgalara serenat yapıp,
Manto arkasından bakarken
O, akşamın gizemli karanlığına karıştı…
Halit Özdüzen
 
Katılım
27 Tem 2006
#62
Adam, "ben" dedi sustu
Kadın "evet" dedi
Adam sağ elini kalbinin üstüne koyup
"kalbim", dedi .
Kadın adamın ellerini tutarak " evet, evet "dedi
Adam zor nefes alarak "kalbim yanıyor " dedi ,
kelimeler ağzında kilitlendi..
Kadın "bana mı kalbin yanıyor" ,
"gözlerin baygın "
,"ama ellerin buz gibi" dedi...
Adam yarım bir nefes alıp
kadının üzerine yığıldı
kadın var gücüyle adamı kavrayarak sarsıp
Avazı çıktığınca
"yetişin dostlar" diye bağırmaya başladı..
o sarsıntı ve çığlıkla adam kendine gelip
açtı gözlerini,
"ne oluyor hanım niye bağırıyorsun"
kadın toparlayıp kendini
"tam da bana güzel bir şey söyleyecektin ki bayıldın"
şimdi tamamla cümleni" dedi !
Adam başını iki yana sallayıp,
kalbini tutarak " ne güzel bir şeyi hanım,
kalp krizi geçirdim kalp"
"kalk ta bana bir orta kahve yap"
"bol telveli olsun"
"yanında da suyu unutma emi"
Halit ÖZDÜZEN
 

Konuyu şu anda okuyanlar : (Users: 1, Guests: 0)

Giriş yap