Müjgan Akyüz Şiirleri

mujgan

Edebiyat Türkiye
Katılım
21 Kas 2010
#1
Bir şiirimle tüm Edebiyat gönüllülerine merhaba diyorum. Sevgilerle


Aşk Mecradan Sapmakta



Bakındım telâşeyle odamda sağa sola
Her tabloyla derdime bir dert daha ekledim
Aklım senli dünümde gözüm düşüyor yola
Meşakkatli gözlerin füturuyla bekledim
Bil ki seni beklemek doğum sancısı gibi
Seni beklemek inan talihsizlik terkibi



Yıllar zulüm yüklerken kelebek kanadıma
Gönderdim bilinmeze, canıma ok sapladım
Sağanak yağmur gibi gam yağarken adıma
Ruhumu eze eze bitmeyen dert topladım
Seni hâlâ beklemek aklıma hakaret mi?
Böyle bekleyebilmek yoksa bir marifet mi?


Gecelerin bedeni çarmıhlara gerildi
Mevsimlerin başında hoşçakala alıştım
Gitmelerin nedeni, kuşkular gösterildi
Verdiğin kasavetin çözümüne çalıştım
Çaresizce beklemek huzurumu terkediş
Seni beklemek her gün kana hasret zerkediş


'Son' yazılan sahnede sonu kabul etmeyip
Aynı filmi yeniden başa alıp izledim
Unut onu diyene asla kini gütmeyip
Sabrı boğan sabrımla yollarını gözledim
Her gün seni beklerken yanmaya daldı ömrüm
Mahzun olmuş kalbimle bil ki kısaldı ömrüm


Destursuzca haykırdım sesimi duyman için
Ayrılık korkusuna biçare el uzattım
Gururumu da kırdım aşkımı sayman için
Viran olan gönlümü yalnız senle kuşattım
Seni bunca beklemek kör kütük bir sarhoşluk
Gelmemen ihtimali âtimi saran boşluk


Nar yakan düşlerimde tek sanayken temâyül
Beni biraz avutan gözyaşımdaki tuzdu
Aşkım, Mecnun aşkına oluyorken tekabül
Dil susuz, dudak susuz vaha bile susuzdu
Kaç kitap yazmam gerek hasreti anlatmaya?
Bakışımın özeti yetsin vuslat tatmaya!


Varlığın yoksa bile gölgen beni öpmekte
Kurşun sıksın göğsüme eğer dolmuşsa vadem
Yarınlar seni ister, hayalini tepmekte
Mahşere koyma aşkı dayanmıyor iradem
Bak, s/aklandı aşkımız fırtınalar kopmakta
Bitir şu bekleyişi! Aşk, mecradan sapmakta




Müjgân Akyüz/MAJ​
 

mujgan

Edebiyat Türkiye
Katılım
21 Kas 2010
#2
Ynt: Müjgan Akyüz Şiirleri İhtilal şiirim

İhtilal

Karanlık çukura düşmüştü beden
Dolandığım kavşak ölüme yakın
Çatışan duygular, kayıptı düzen
Zemberek bozuldu geldi firakın


Kafama oturdu zehirli sancı
Helezon içinde döner dururum
İnkâra meyilli fikirler acı
Azabım depreşir başı vururum


Hükme ram olarak yatıyor enkaz
Ölenin suçu yok lahit kutsanmış
Sarhoşluk çökünce dimağa biraz
Düşteki gerçeği gündüz düş sanmış


Gül devri kapandı dikende şeref
Arsızca bir beste geldi denizden
Selefe çelmeyi takınca halef
Ali’ce bir nağme çıktı genizden


Yığıldı üstüme koskoca dünya
Savaşta yoruldum kanadım kırık
Günahkâr kulunu çekerken gayya
Sesimi kitledi kanlı hıçkırık



Sensiz bir devirde yaşamak ne zor
Dilim lâl olmuştu kalemim de lâl
Boğarken nefesi aşksız koridor
Muhammedi ruhlar yapsa ihtilâl


Müjgân Akyüz/MAJ​
 

Konuyu şu anda okuyanlar : (Users: 1, Guests: 0)

Giriş yap