Oldum

Katılım
13 Şub 2010
#1
Sevgiler büyüttüm gönül bahçemde
Çiğdem oldum, nergis oldum, gül oldum.
Ümitler bağladım yürek bohçamda
Hasret kıvılcımı yaktı kül oldum.

Varlığı ruhuma yegâne eşti
Gizlenen hayaldi, arzuydu, düştü.
Anladım tükenen bir ömür boştu
Damlalara muhtaç ıssız çöl oldum

Ülfetiyle beni hayran bıraktı
Aslı’dan Şirin’den bin beter yaktı.
Tayfun gibi esti, sel gibi aktı
Bazen sahra oldum, bazen göl oldum.

Bitmeyecek sandım karakışlarım
İki yanağımda süsüm yaşlarım.
Sonu geldi derken tekrar başlarım
Kendini unutan garip hâl oldum.

Maddeden manaya sürülmüş iken
Her mevsimde sırrı görülmüş iken
Kökleri derinde örülmüş iken
Gövdeyi arayan güçsüz dal oldum.

Gülşen’im, “deryalar az gelir” derdim
Öyle tarifsizdi hicranım, derdim.
Sonsuzlukta gerçek aşkıma erdim
Sıdk ile bağlanan sadık kul oldum..

Miyaser GÜLŞEN
 

Giriş yap