Söylenmemiş Na'meler

Katılım
27 Ara 2005
#81
Ynt: Söylenmemiş Na'meler


Saçlarıma düşen aklar pek umurumda değildi hani; yalnızlıklar rıhtımında alabildiğine, boylu boyunca uzanan kum tanelerinin sayısını düşündüğüm kadar. Ya da beni pek ilgilendirmiyordu işte aynaya baktığımda gördüğüm suret,yıldızlar, ay ilgilendirmiyordu beni işte. Ne kadar süredir yoldayım, hangi zamandan beri yolcuyum, kim bu hancı ! düşünmekten vazgeçmiştim.kimsecikler yoktu burada, sanki bir yer keşfetmiş gibi hissediyordum. ayaklarımı karaya değdirdiğim anda bir titreme gelmişti bedenime.belki karaya ayak bastığım anda cüssemin ağırlığı sarsmıştı dünyayı ve tepki olarak sarsmıştı beni. uçsuz bucaksız sularda, fırtınada, bazen güneşle yıldızları ve ayı çekiştirmek bazen de yıldızlar ve ayla güneşten dem vurmakla geçmişti bunca yıl. bunca yıl diyorum ama kolumda ne bir saat ne de zamanı ölçmeye yarayan bir şey vardı halbuki. ben tekneme ayak bastığım gün bırakmıştım onları ve karaya ayak bastığım gün beni sardı onlar. titretti, ayaklarımdaki dermanı aldı gitti zaman. "ateş denizinde mumdan bir gemiyle" sürdürdüğüm saltanat beni oldukça olgunlaştırmış zamanın ve mekanın üzerine taşımıştı. kendimi bir imparator sanıyordum, kendimce bir bağlantı kurmuştum teknemle.mumdan gemimin kralıydım ben.o beni ateşten koruyordu,birbirimize olan muhabbetimiz kıskandıracak cinstendi yıldızları. bırakmıştım kendimi ona, çok fazla bir şey istemiyordu benden. elleri saydığı küreklerden tutmamı ve karanlık gecelerde koynumda uyumayı istiyordu sadece. kimsenin anlamadığı bir lisanla anlatıyordu bunları bana.bazen birlikte uyumadan önce mehtabı seyrederdik,sessizlik bizim en sevdiğimiz ortak noktamızdı.sessizce birlikte olmak,birlikte olmakla mutlu olmak varken neden kelimelerle bozacaktık ki bu efsuni zamanları.kimi zaman deniz heybetlenir ve bir beşik gibi sallardı bizi. hiç korkmazdım o zamanlarda ben, hiç kimse başaramazdı, ayıramazdı bizi.fakat bu rıhtıma sığındığımız gece farklıydı bir şeyler.sanki yıllar yılı birlikte değildik hiç onunla, sanki bir rüyaydı bunca yıl.yanımda yoktu ki bir zaman ölçer, uyku olan mı bu geceydi yoksa uyku olan mı bu yaşadığımı düşündüklerim hiç bilmiyordum.ateş denizinde mumdan gemimin beni bu gece yalnızlıklar rıhtımına bırakmasıydı tek bildiğim şey. ve aslında karaya ayak bastığımda bana gelen titreme ellerini ellerime almadan,koynunda boylu boyuna uzanmadan uyuyacak olmamın bir belirtisiydi aslında. yoksa, yoksa ...

çok soğuk, titriyoru....
 

Giriş yap